يك- ده پانزده سال پيش، زمانی كه به همراه منصور ملكی عزيز و نازنين در تحريريه‌ی روزنامه‌ی اخبار كار می‌كرديم يك‌بار هم‌زمان با توزيع رسمی نوار ويدئويی فيلم مسافران (بهرام بيضايی) ايشان در مطلبی نوشته بود كيفيت نسخه‌ی قاچاق‌شده‌ی اين فيلم (كه آرم بنياد فارابی را بر خود داشت) از كيفيت نسخه‌ی رسمی آن بهتر است! و اين موضوع باعث شد روابط‌عمومی موسسه‌ی رسانه‌های تصويری جوابيه‌يی بدهد و اين موضوع را تكذيب كند. تكذيبه‌يی كه خود، مايه‌ی يادداشتی ديگر و البته جوابيه‌ی داغ و مفصل ديگری شد. و اين قصه ادامه داشت تا اين كه يك روز به شكلی اتفاقی ديداری دست داد و با مدير مربوطه ملاقات كردم. به ايشان گفتم: «درست است كه شما بايد نسبت به جايی كه برايش كار مي‌كنيد تعصب داشته باشيد و از آن دفاع كنيد ولی از جاده‌ی انصاف هم نبايد منحرف شويد و چيزی كه عيان است چه حاجت به حاشا و فرافكنی است؟ در ضمن از آن‌جا كه تخصص شما مديريت (در همه‌ی سطوح) است به‌طور حتم به‌زودی از اين جا به جای ديگری نقل مكان خواهيد كرد و ميز و صندلی و منصب تازه‌يی خواهيد گرفت كه می‌تواند هيچ ربطی هم به فعاليت شما در اين موسسه نداشته باشد. اما ما خواهيم ماند و تا زمانی كه زنده هستيم و توانايی نوشتن داريم درباره‌ی فيلم‌ها و كيفيت‌هايشان خواهيم نوشت!»
مدت‌ها پيش، از يكي از بچه‌ها سراغ ايشان را گرفتم. گفت: «تا دو سه سال پيش كه خبرش را داشتم توی وزارت نيرو كار مي‌كرد. بعدش ظاهراً رفت سازمان تربيت‌بدنی. اما امروز ديگه ازش خبر ندارم!»

دو- اين روزهای عيد (البته اگر فرصت كنيد از دوران «پيك» صله‌ی‌‌رَحِم، جان سالم به در ببريد!) جان می‌دهد برای تماشای فيلم‌هايی كه از مدت‌ها قبل كنارشان گذاشته‌ايد و آن‌قدر توی كشوی ميز يا پشت شيشه‌های كتابخانه‌تان مانده‌اند كه ديگر جزيی از آن شده‌ و دارند فراموش می‌شوند. برای خود من، اين چند روز كه از عيد گذشته فرصتی بود تا دی‌وی‌دی فيلم سگ‌كشی (بهرام بيضايی) كه چند ماه پيش، ضميمه‌ی مجله‌ی سينمای پويا بود را توی دستگاه بگذارم و از تازه‌ترين پديده‌ی صنعت سرگرمی‌سازی كشورم لذت ببرم!
واقعيت اين است كه در وهله‌ی اول با ديدن اين نسخه از سگ‌كشی كمی جا خوردم و تعجب كردم. چون برخلاف همه‌جای دنيا كه از بی‌عيب و نقص‌ترين كپی موجود براي تهيه‌ی نسخه‌ی ويدئويی فيلم‌ها استفاده می‌شود، از ضعيف‌ترين كپی موجود برای اين‌كار بهره گرفته‌اند (می‌دانم. اشكال از اولين كسی است كه چنين نسخه‌يی از اين فيلم را توی دستگاه تله‌سينما گذاشته نه موسسه جوانه پویا!) اما جالب‌تر از آن زمانی بود كه تصميم گرفتم براي مشاهده‌ی ضميمه‌ی قسمت‌های ويژه (يا همان Special Features  معروف) روي «منو»ی مخصوص آن كليك كنم. همان‌طور كه می‌بينيد با چنين تصويری مواجه شدم كه خواهش كرده بود برای تماشای قسمت‌های ويژه، ديسك 2 را توی دستگاه بگذارم. واقعاً اين ديگر از آن حرف‌هاست. آخر كجای دنيا قسمت‌های ويژه‌ی يك دی وی دی در ديسك دومی است كه اصلاً همراه فيلم نيست؟!