خاطره‌های مشترک/گزارش نمایش «330 سی‌سی خاطره» در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی

پوستر فیلم 330 سی‌سی خاطره

تازه‌ترین جلسه‌ی نمایش فیلم مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی که بعدازظهر دوشنبه سی‌ام اردیبهشت‌ماه در سالن سینماحقیقت این مرکز برگزار شد به نمایش و نقد و بررسی فیلم مستند «330 سی‌سی خاطره» به کارگردانی الهام معروفی اختصاص داشت.
در ابتدای این جلسه که سحر عصرآزاد به عنوان منتقد مهمان در آن حضور داشت، الهام معروفی در پاسخ به پرسش ناصر صفاریان (مجری برنامه و مسئول جلسه‌های نمایش فیلم) درباره‌ی نحوه‌ی ساخت «330 سی‌سی خاطره» گفت: «این فیلم بر اساس خاطرات شخصی خودم ساخته شد و برخلاف تصور، ساخت آن اصلاً سفارشی نبود.»
وی گفت: «ماجرای فرار مردم از آبادانِ در حال سقوط که در بخشی از فیلم به آن اشاره می‌شود بر اساس خاطره‌ای است که خودم در کودکی آن را تجربه کرده بودم. وقتی تصمیم گرفتم این فیلم را بسازم دنبال مواد تصویری برای ساخت آن خاطره می‌گشتم اما در فیلم‌های آرشیویِ موجود موفق به پیدا کردن تصویرهای مورد نظر نشدم. به همین خاطر تصمیم گرفتم فیلم‌نامه‌ را بنویسم و در جشنواره‌های فیلم‌نامه‌نویسی شرکت دهم.»
معروفی که در فیلم خود به مرور برخی خاطرات خانوادگی در آبادان دهه‌های اخیر پرداخته هم‌چنین گفت: «زمانی که برای گرفتن جایزه از جشنواره‌ی منطقه‌ای سینمای جوان در آبادان روی صحنه رفتم خطاب به مدیران مربوطه گفتم: «امیدوارم مثل قولی که برای حمایت از فیلم‌نامه‌های برگزیده می‌دهید، از ساخت آن‌ها نیز حمایت کنید.» و بعد از این که از روی صحنه پایین آمدم مجری برنامه اعلام کرد مدیرعامل منطقه‌ی آزاد اروند برای حمایت از ساخت این فیلم اعلام آمادگی کرده‌ است. خوش‌بختانه شرکت در آن جشنواره و دریافت آن جایزه باعث شد بتوانم برای سوژه‌ی مورد علاقه‌ام حامی مالی پیدا کنم و آن را بسازم.» متن کامل را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

ضایعات جنگ به روایت سینما قلم/  گزارش نمایش «در کوچه‌های عشق» در کانون فیلم خانه سینما

در کوچه‌های عشق

سالن سیف‌الله داد خانه سینما، بعدازظهر روز یک‌شنبه بیست و نهم اردیبهشت‌ماه شاهد نمایش نسخه‌ی ترمیم شده‌ی «در کوچه‌های عشق» (ساخته‌ی خسرو سینایی) و سپس نقد و بررسی این فیلم بود.
در ابتدای این نشست که شاهین شجری‌کهن به‌عنوان منتقد مهمان در آن حضور داشت خسرو سینایی در پاسخ به پرسش ناصر صفاریان، دبیر کانون فیلم خانه سینما درباره‌ی احساس خود سی سال پس از ساخته شدن «در کوچه‌های عشق» گفت: «اگر آدم با کار خود زندگی کرده باشد، کاری که انجام داده به بخشی از زندگی او تبدیل خواهد شد؛ و در چنین شرایطی دیگر مهم نیست کسی آن کار را دوست داشته باشد یا نه. مهم، احساس رضایتی است که از انجام آن کار حاصل می‌شود.»
وی افزود: «در بین فیلم‌هایی که ساخته‌ام «عروس آتش» بیش از سایر کارهایم مورد توجه مردم قرار گرفت اما واقعیت این است که بعضی‌ها از جمله زنده‌یاد عباس کیارستمی «در کوچه‌های عشق» را اثر بهتری نسبت به آن فیلم می‌دانستند. برای خود من نیز «در کوچه‌های عشق» جایگاه ویژه‌ای دارد و امروز تعدادی از بخش‌های از آن را خیلی دوست دارم.» متن کامل را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

پرهیز از قضاوت شخصی/ گزارش نمایش «اصفهان در بوق کارخانه‌ها» در کانون فیلم خانه سینما

اصفهان در بوق کارخانه‌ها

در تازه‌ترین برنامه از کانون فیلم خانه سینما که روز شنبه بیست و هشتم اردیبهشت‌ماه و با مشارکت انجمن کارگردانان سینمای مستند برگزار شد ابتدا مستند «اصفهان در بوق کارخانه‌ها» ساخته‌ی بهروز ملبوس‌باف به نمایش درآمد و سپس جلسه‌ی پرسش و پاسخ با حضور سازنده‌ی این فیلم برگزار شد.
در ابتدای این برنامه که مصطفی شیری به نمایندگی از کارگروه نمایش انجمن کارگردانان سینمای مستند اجرای آن را برعهده داشت بهروز ملبوس‌باف در پاسخ به پرسشی درباره‌ی نحوه‌ی تولید فیلم خود گفت: «تدوین نسخه‌ی چهل دقیقه‌ای این فیلم که قرار بود بعدها گسترش پیدا کند در زمستان سال 91 به پایان رسید. در حقیقت فیلم فعلی که هفتاد دقیقه است نسخه‌ی گسترش‌یافته‌ی همان طرح قبلی است و بد نیست بدانید تسویه‌حساب نهایی این فیلم، سرانجام، ماه گذشته و هفت سال پس از پایان تولید آن انجام شد!»
ملبوس‌باف که این فیلم را درباره‌ی حیات اجتماعی صنعت در اصفهان ساخته گفت: «مستند «اصفهان در بوق کارخانه‌ها» یکی از قسمت‌های مجموعه‌ای است که در صدا و سیمای مرکز اصفهان تولید شد. نسخه‌ی اولیه‌ی این فیلم چهل دقیقه بود و قرار بود بعد از ساخته شدن این قسمت، سایر قسمت‌های پیشنهادی نیز ساخته شود که بنا به دلایلی این اتفاق نیفتاد.»
وی گفت: «طرح اولیه‌ی من شامل سه قسمت بود که بخش اول به کارخانه‌ها در اصفهان می‌پرداخت و قسمت دوم و سوم آن که ساخته نشد قرار بود به ذوب آهن اصفهان و شرکت فولاد مبارکه بپردازد.»
ملبوس‌باف هم‌چنین درباره‌ی نمایش‌های محدود «اصفهان در بوق کارخانه‌ها» گفت: «این فیلم سال 92 در جشنواره‌ی سینماحقیقت نامزد دریافت یکی از جوایز جنبی بود و تا جایی که خبر دارم جدا از نمایش‌های محدودی که در این جشنواره داشت فقط یک‌بار از شبکه‌ی تلویزیونی «شما» پخش شده است.» متن کامل را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

شکستن طلسم تنهایی/ گزارش نمایش «جای خالی دوست» در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی

پوستر فیلم جای خالی دوست
جای خالی دوست (محمدعلی طالبی)

تازه‌ترین برنامه‌ی نمایش فیلم که شامگاه دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت‌ماه و در سالن سینماحقیقت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی برگزار شد، به نمایش و نقد و بررسی مستند «جای خالی دوست» ساخته‌ی محمدعلی طالبی اختصاص داشت.
در ابتدای این برنامه که با حضور دکتر ارسیا تقوا (روان‌پزشک و منتقد سینما) و ریحانه عابدنیا (روان‌شناس و منتقد سینما) برگزار شد، محمدعلی طالبی در یک پیام ویدئویی که به مناسبت نمایش «جای خالی دوست» ارسال شده بود گفت: «یک سال و نیم پیش، زمانی که در حال نظارت بر تدوین یکی از فیلم‌هایم بودم، دوست تدوینگرم روی تلفن همراهش یک فایل ویدئویی نشانم داد که شامل حرف‌های شاد و سرخوشانه‌ی دو دختر نوجوان اصفهانی قبل از اقدام به خودکشی بود. فیلم کوتاهی که حیرت‌انگیز بود و من نظیر آن را در تمام عمرم ندیده بودم.»
طالبی که به دلیل حضور در خارج از کشور به صورت ویدئویی با مخاطبان خود سخن می‌گفت افزود: «وقتی این فایل را دیدم بلافاصله به دوستی که تدوین فیلمم را برعهده داشت گفتم مجبورم کار را همین‌جا تعطیل کنم و به عنوان یک آدم کنجکاو سراغ این قضیه بروم تا بفهمم ماجرا چیست و چرا این دو دختر پس از ضبط چنین فایلی اقدام به خودکشی کرده‌اند.» متن کامل را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

تلفیق روایت‌های افقی و عمودی/ گزارش نمایش «نار و نی» در کانون فیلم خانه سینما

پوستر فیلم نار و نی
پوستر انگلیسی فیلم نار و نی

تازه‌ترین برنامه‌ی کانون فیلم خانه سینما که بعدازظهر یک‌شنبه بیست و دوم اردیبهشت در سالن سیف‌الله داد برگزار شد، به نمایش و نقد و بررسی نسخه‌ی ترمیم‌شده‌ی فیلم «نار و نی» ساخته‌ی سعید ابراهیمی‌فر اختصاص داشت.
در ابتدای این برنامه که جدا از سازنده‌ی فیلم، حسین ایری (یکی از نویسندگان فیلم‌نامه) و احمد طالبی‌نژاد (منتقد سینما) نیز در آن حضور داشتند ناصر صفاریان، دبیر کانون فیلم خانه سینما «نار و نی» را «یکی از نمونه‌ای‌ترین فیلم‌های جریان سینمای عرفانی و یکی از جریان‌سازترین آثار این نوع سینما» دانست که طبق این تعریف «در دهه‌ی شصت معمولاً توسط بنیاد سینمایی فارابی تولید می‌شد.»
وی گفت: «نکته‌ی جالب این‌جاست که این فیلم برخلاف تصور عمومی از سرمایه‌گذاری دولتی برخوردار نیست اما نوع مطلوب سینمای مطلوب مدیران دولتی را دنبال می‌کند.»
سعید ابراهیمی‌فر در پاسخ به این نکته گفت: «از زمانی که «نار و نی» ساخته شد تا کنون همواره این تصور وجود داشته که این فیلم دربست به سفارش بنیاد سینمایی فارابی ساخته شده؛ در حالی که چنین چیزی اصلاً صحت ندارد.» متن کامل را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

شهرت در هشتاد سالگی/گزارش نمایش فیلم «منیر» در کانون فیلم خانه سینما

منیر فرمانفرماییان

بعدازظهر روز شنبه بیست و یکم اردیبهشت‌ماه و در تازه‌ترین برنامه از کانون فیلم خانه سینما، فیلم مستند «منیر» ساخته‌ی بهمن کیارستمی به نمایش درآمد و سپس نشست پرسش و پاسخ با حضور سازنده‌ی این فیلم برگزار شد. 
در ابتدای این جلسه که با همکاری انجمن کارگردانان سینمای مستند و با مشارکت کارگروه نمایشِ این انجمن برگزار شد، بهمن کیارستمی در پاسخ به پرسش مصطفی شیری (مجری برنامه) درباره‌ی ایده‌ی ساخت «منیر» گفت: «این فیلم به منظور نمایش در حاشیه‌ی نمایشگاهی از آثار منیر فرمانفرماییان که سال 2014 در موزه‌ی گوگنهایم به نمایش درآمد ساخته شد و در طول ماه‌هایی که این نمایشگاه برگزار می‌شد بارها به نمایش گذاشته شد.»
کیارستمی که در «منیر» به برش‌هایی از زندگی و فعالیت‌های منیر فرمانفرماییان، هنرمند فقید عرصه‌ی هنرهای تجسمی پرداخته هم‌چنین درباره‌ی نمایش این فیلم بدون زیرنویس فارسی گفت: «امروز، نخستین نمایش رسمی این فیلم به حساب می‌آید و متاسفانه‌ی نسخه‌‌ای از این فیلم که زیرنویس فارسی داشته باشد هنوز آماده نشده است.»
کیارستمی سپس با اشاره به این که مستند «منیر» حدود پنج سال قبل از درگذشت منیر فرمانفرماییان (در فروردین‌ماه گذشته) ساخته شده گفت: «تصویری که از خانم فرمانفرماییان در این فیلم ثبت شده نشان می‌دهد او آدم بسته‌ای بود. جلسه‌ی اول فیلم‌برداری، همان سکانس آغاز فیلم بود که در آن می‌گوید اصلاً دلش نمی‌خواهد در فیلم حضور داشته باشد و از جلوی دوربین کنار می‌رود. متاسفانه ایشان حتی تا آخرین روز تصویربرداری که حدود یک‌‌سال و نیم طول کشید هم با حضور در مقابل دوربین راحت نبود و از انجام این کار سر باز می‌زد.» متن کامل را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

شور حضور و اشتیاق به زندگی/ گزارش نمایش «فریاد رو به باد» در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی

پوستر فیلم فریاد رو به باد
 فریاد رو به باد

سالن سینماحقیقت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، بعدازظهر دوشنبه شانزدهم اردیبهشت میزبان نمایش و سپس نقد و بررسی فیلم مستند «فریاد رو به باد» ساخته‌ی مشترک سیاوش جمالی و عطا مهراد بود.
استقبال چشم‌گیر مخاطبان از این فیلم به گونه‌ای بود که هر دو سالن نمایش فیلم مرکز گسترش پر از تماشاگر بود و با ظرفیت کامل اقدام به نمایش این فیلم کرد.
در ابتدای این جلسه که پیروز کلانتری به عنوان منتقد مهمان در آن حضور داشت، سیاوش جمالی (یکی از کارگردان‌های فیلم مورد بحث) در پاسخ به پرسش ناصر صفاریان (مسئول جلسه‌های نمایش فیلم و مجری برنامه) درباره‌ی نحوه‌ی آشنایی خود و همکارش با شخصیت محوری فیلم گفت: «ما در سال 1391 زمانی که در محله‌ی دروازه‌غار تهران مشغول کار بودیم با میثم آشنا شدیم. او به دفتری که ما در آن‌جا کار می‌کردیم رفت و آمد داشت و معمولاً یکی از دوستانش به‌نام محمد نیز همراهی‌اش می‌کرد.»
جمالی که همراه با عطا مهراد، به روایت تلاش‌های یک نوجوان برای فراگیری موسیقی راک پرداخته هم‌چنین گفت: «میثم، نوجوان بسیار فعالی بود و به محیط اطراف خود خیلی اهمیت می‌داد. او و محمد خیلی دل‌شان می‌خواست تغییراتی در محل زندگی خود به وجود بیاورند. در حقیقت، انگیزه و اراده‌ی میثم برای تغییر محیط اطراف خود، ما را جذب شخصیت او کرد و تصمیم گرفتیم درباره‌اش فیلم بسازیم.»
وی هم‌چنین گفت: «در سال 1393 وقتی میثم تصمیم گرفت یک کنسرت خانگی برگزار کرده و در آن آواز بخواند، با دوستم عطا مهراد به این نتیجه رسیدیم که می‌توان از حضور این شخصیت پر انگیزه در محله‌ی دروازه‌غار تهران فیلم ساخت.» متن کامل را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

شناسنامه‌ی ناصر تقوایی/ گزارش نمایش «ناخدا خورشید» در کانون فیلم خانه سینما

ناخدا خورشید
پوستر فیلم ناخدا خورشید

تازه‌ترین برنامه‌ی کانون فیلم خانه سینما که بعدازظهر یک‌شنبه پانزدهم اردیبهشت برگزار شد به نمایش نسخه‌ی دیجیتالی و ترمیم شده‌ی فیلم «ناخدا خورشید» ساخته‌ی تحسین شده‌ی ناصر تقوایی اختصاص داشت.
در ابتدای این برنامه که با حضور هارون یشایایی، یکی از تهیه‌کنندگان فیلم مورد بحث برگزار شد، خسرو دهقان، منتقد سینما در پاسخ به پرسش ناصر صفاریان (دبیر کانون فیلم خانه سینما) درباره‌ی کیفیت اقتباس ناصر تقوایی از فیلم و رمان «داشتن و نداشتن» (نوشته‌ی ارنست همینگوی) که در تیتراژ «ناخدا خورشید» آشکارا به آن اشاره شده گفت: «به نظر نمی‌رسد ارنست همینگوی و رمان او موضوع این بحث باشد. چنان که «ناخدا خورشید» یک اقتباس عادی از داستانی است که هوارد هاکز، مایکل کورتیز و دیگران هم نگاه خاص خود را به آن داشته‌اند.»
وی سپس «تحلیل این فیلم از مسیر تمرکز بر اقتباس ادبی» را «یک کوشش بیهوده» دانست و افزود: «از میان کارهای همینگوی، این داستان که از نظر فضای بندری و روابط آدم‌ها در یک مرز آبی، شباهت‌های زیادی به زندگی مردم جنوب داشته برای تقوایی به عنوان فیلم‌سازی که بخش عمده‌ای از زندگی‌اش در این منطقه گذشته جذاب بوده است. اگر بخش عمده‌ی ماجرا در کنار شهر ساحلی و روی آب اتفاق نیفتاده بود شاید این داستان برای او جذابیت خاصی نداشت.» متن کامل را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

روایتی از آخرین ساکنان هور/ گزارش نمایش مستند «ایران؛ جنوب غربی»

ایران؛ جنوب غربی
پوستر فیلم ایران؛ جنوب غربی

در تازه‌ترین برنامه از کانون فیلم خانه سینما که شامگاه شنبه چهاردهم اردیبهشت‌ با مشارکت انجمن کارگردانان سینمای مستند برگزار شد ابتدا فیلم مستند «ایران؛ جنوب غربی» ساخته‌ی محمدرضا فرطوسی به نمایش درآمد و سپس نشست پرسش و پاسخ با حضور سازنده‌ی این فیلم برگزار شد.
در ابتدای این جلسه که مصطفی شیری از اعضای انجمن کارگردانان سینمای مستند اجرای آن را برعهده داشت محمدرضا فرطوسی گفت: «خوش‌حالم که فیلم «ایران؛ جنوب غربی» ده سال پس از تولید، هنوز ارزش تماشا کردن دارد و همین که بعد از مدت‌ها دوباره به نمایش گذاشته شده این نکته را ثابت می‌کند.»
وی گفت: «البته وجه ناراحت کننده‌ی ماجرا این‌جاست که متاسفانه نمایش این فیلم‌ها چندان تاثیرگذار نیست و بخش عمده‌ای از این مشکل به وضعیت توزیع و نمایش پراکنده‌ی این فیلم‌ها برمی‌گردد که باعث می‌شود تقریباً کم‌تر کسی آن‌ها را ببیند.»
فرطوسی که در فیلم خود به وضعیت بحرانی هورالعظیم در استان خوزستان پرداخته هم‌چنین گفت: «به عنوان کسی که در جنوب کشور زاده شده احساس می‌کردم موقعیت دردناک هورالعظیم و خشک شدن تدریجی آن موضوعی جدی است اما نکته این‌جاست که متاسفانه به دلیل شرایط خاصی که وجود داشت حتی در استان خوزستان نیز خیلی‌ها از وضعیت بحرانی هورالعظیم خبر نداشتند.» متن کامل را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

از قلب روایت‌های باستان‌شناسی/گزارش نمایش «تخت سلیمان»

تخت سلیمان

تازه‌ترین برنامه‌ی نمایش فیلم که بعدازظهر روز دوشنبه نهم اردیبهشت‌ماه در سالن سینماحقیقت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی برگزار شد به نمایش و سپس نقد و بررسی مستند «تخت سلیمان» اختصاص داشت.
در ابتدای این جلسه که پژمان مظاهری‌پور، کارگردان مستند مورد بحث و اُرُد عطارپور، کارشناس مهمان این برنامه در آن حضور داشتند ناصر صفاریان، مجری برنامه و مسئول جلسه‌های نمایش فیلم مرکز با اشاره به اجتناب منتقدان و کارشناسان مطبوعاتی از صحبت درباره‌ی فیلم‌هایی با موضوع‌های باستان‌شناسی که به گفته‌ی او از عدم تسلط کافی بر موضوع و هم‌چنین دشواری‌های انجام این کار ناشی می‌شود گفت: «به همین خاطر سنت‌شکنی کردیم و به جای دعوت از یکی از منتقدان، از اُرُد عطارپور که سال‌هاست در عرصه‌ی سینمای مستند فعالیت دارد به عنوان کارشناس دعوت کردیم.»
وی گفت: «دلیل دیگر این اتفاق، شناخت آقای عطارپور از کارنامه و فعالیت فیلم‌سازی پژمان مظاهری‌پور و هم‌چنین تسلط ایشان بر موضوع سینمای مستند و دشواری‌های این‌گونه مستندسازی است.»
در ادامه‌ی جلسه، کارگردان مستند «تخت سلیمان» در پاسخ به پرسش ناصر صفاریان درباره‌ی دلیل علاقه‌ی خود به ساخت فیلم‌هایی با موضوع‌های باستان‌شناسی گفت: «شاید بتوان گفت مهم‌ترین دلیل این اتفاق، همکاری با خودِ باستان‌شناس‌ها بود. افرادی که در کار خود از مستندنگاری صحبت به میان می‌آورند ولی در زمان کاوش، این کار را با دوربین انجام نمی‌دهند و در مقابل سعی می‌کنند با ثبت مکتوبِ فعالیت خود به چنین نتیجه‌ای برسند.» متن کامل را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

در آغوش رویا/ گزارش نمایش انیمیشن‌های نامزد اسکار در کانون فیلم خانه سینما

انیمیشن‌های کوتاه نامزد اسکار 2019

کانون فیلم خانه سینما در تازه‌ترین برنامه‌ی خود که شامگاه یک‌شنبه هشتم اردیبهشت‌ماه و با مشارکت انجمن صنفی انیمیشن برگزار شد پنج انیمیشن کوتاه نامزد اسکار 2019 را به نمایش گذاشت.
جلسه‌ی نقد و بررسی این فیلم‌ها که در آن آثاری نظیر «بائو» (ساخته‌ی دومی شی)، «رفتار حیوانی» (دیوید فاین و آلیسون اسنودن)، «نزدیک عصر» (لوییس بگنال)، «یک قدم کوچک» (اندرو چس‌ورث و بابی پانتیلاس) و «آخر هفته‌ها» (تره‌وِر خیمه‌نز) حضور داشتند نیز پس از پایان نمایش آن‌ها با حضور محمد مقدم برگزار شد.
محمد مقدم در ابتدای این جلسه که امیر سحرخیز اجرای آن را برعهده داشت درباره‌ی فیلم‌های به نمایش درآمده گفت: «مهم‌ترین امتیاز فیلم‌های به نمایش درآمده این است که آن‌ها جزو انیمیشن‌های کوتاه هستند و لذت تماشای آن‌ها حتی پس از پایان نمایش آن‌ها نیز ادامه پیدا می‌کند.»
وی با اشاره به این که تماشای این فیلم‌های کوتاه‌ و هنری، ناخودآگاه باعث ایجاد مقایسه و انتخاب از میان آن‌ها می‌شود گفت: «به نظر می‌رسد منبع الهام سازندگان فیلم‌های کوتاه انیمیشن در سراسر دنیا در حال تغییر است و می‌توان گفت آن نگاه‌های انباشته از ایده‌های مهم، جهانی و انسانی دیگر وجود ندارد. ایده‌هایی که در گذشته بر مفاهیم ازلی و ابدی نظیر هستی‌شناسی سایه‌ی سنگینی انداخته بود و متاسفانه حالا دیگر ردی از آن‌ها نمی‌توان گرفت.» متن کامل را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

در رثای جنگل‌های هیرکانی/گزارشی از نمایش مستند «مرثیه‌ای برای جنگل تنها» در کانون فیلم خانه سینما

مرثیه‌ای برای جنگل تنها

در تازه‌ترین برنامه‌ی کانون فیلم خانه سینما که روزهای شنبه‌ با همکاری انجمن کارگردانان سینمای مستند برگزار می‌شود، بعدازظهر روز هفتم اردیبهشت به نمایش فیلم مستند «مرثیه‌ای برای جنگل تنها» (ساخته‌ی همایون امامی) و جلسه‌ی پرسش و پاسخ با حضور این مستندساز اختصاص داشت.
در ابتدای این جلسه که مصطفی شیری اجرای آن را برعهده داشت، همایون امامی در پاسخ به پرسشی درباره‌ی نحوه‌ی ساخته شدن فیلم خود گفت: «فیلم «مرثیه‌ای برای جنگل تنها» یکی از بخش‌های مجموعه‌ی «گنجینه‌ی تتیس» به تهیه‌کنندگی سعید نبی بود که حدود یک دهه قبل ساخته شد و موضوع آن درباره‌ی آلودگی‌های زیست‌محیطی در خطه‌ی شمال کشور و جنگل بود.»
وی گفت: «قرار بود تنها یک قسمت از این مجموعه را بسازم ولی وقتی وارد تحقیقات میدانی شدم با حجم قابل توجهی از اطلاعات مواجه شدم که شامل تخریب منابع طبیعی، توسعه‌ و تعریض جاده‌ها و تلاش برای نابود کردن جنگل‌های هیرکانی بود. جنگل‌هایی که برخلاف مناطق تخریب‌ شده‌ی مشابه (در اروپا و در عصر یخ‌بندان) به شکلی باورنکردنی از دوران سوم زمین‌شناسی باقی مانده‌اند و اصلاً به همین دلیل بخش‌هایی از آن (شامل پارک ملی گلستان) به عنوان ذخیره‌ی زیست‌کُره انتخاب شده است.» متن کامل را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

تمرکز پررنگ بر زندگی/ گزارش نمایش «خانه‌ای برای تو» در مرکز گسترش

خانه‌ای برای تو

بعدازظهر روز دوشنبه دوم اردیبهشت‌ماه سالن سینماحقیقت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی شاهد نمایش و سپس نقد و بررسی فیلم «خانه‌ای برای تو» ساخته‌ی مهدی بخشی‌مقدم بود.
در ابتدای این جلسه که همایون امامی به عنوان منتقد مهمان در آن حضور داشت مهدی بخشی‌مقدم در پاسخ به پرسش ناصر صفاریان (مجری برنامه و مسئول جلسه‌های نمایش فیلم) درباره‌ی نحوه‌ی طرح ایده‌ی اولیه و شروع ساخت این فیلم گفت: «اولین‌بار ایده‌ی کلی این فیلم را که درباره‌ی آخرین روزهای زندگی چند نفر بود با محسن یزدی، مدیر مرکز مستند سوره مطرح کردم. او از این طرح استقبال کرد و گفت بهتر است در این‌باره با مهدی شامحمدی که طرحی درباره‌ی سوژه‌ی مرگ‌آگاهی دارد همفکری و صحبت کنی. دیدارهایی که البته چند جلسه ادامه یافت و در نهایت به شکل‌گیری طرح «خانه‌ای برای تو» منجر شد.»
وی هم‌چنین درباره‌ی نکته‌ی مطرح شده از سوی مجری برنامه درباره‌ی نقش تاثیرگذار تهیه‌کننده در تولید این فیلم گفت: «مهدی شامحمدی یک تهیه‌کننده به مفهوم واقعی کلمه بود و در همه‌ی بخش‌های فیلم حضور موثر داشت. پیش‌تولید این فیلم حدود پنج ماه طول کشید. در حقیقت ما برای ساخت این فیلم بعد از پرورش و تکمیل طرح به دنبال شخصیت اصلی آن گشتیم؛ و این برخلاف روند ساخت مستندهایی بود که برای تولید آن‌ها ابتدا سوژه یا شخصیت محوری را پیدا کرده و سپس فیلم را می‌سازند.» بقیه‌ی گزارش را در  ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته