دعوت به شناخت صنعتی/ گزارش نمایش فیلم «همایون» در کانون فیلم خانه سینما

زنده‌یاد همایون صنعتی

در تازه‌ترین برنامه از کانون فیلم خانه سینما که شنبه بیست و نهم دی‌ماه برگزار شد فیلم مستند «همایون» ساخته‌ی پیروز کلانتری به نمایش درآمد و سپس جلسه‌ی پرسش و پاسخ سازنده‌ی این فیلم و تماشاگران برگزار شد.
در ابتدای این جلسه که مصطفی شیری اجرای آن را برعهده داشت پیروز کلانتری در پاسخ به پرسشی درباره‌ی نحوه‌ی ساخت فیلمی درباره‌ی زنده‌یاد همایون صنعتی گفت: «پیش از آن که تصمیم به ساخت این فیلم بگیرم نسبت به شخصیت پدربزرگِ همایون صنعتی کنجکاو شده بودم و دلم می‌خواست درباره‌ی او که حدود یک قرن پیش زندگی بسیار غریبی داشته فیلم بسازم. اما محمود باقری، مدیرعامل لیام‌فیلم که سرمایه‌گذاری بر ساخت این فیلم را برعهده دارد اصرار داشت به جای پدربزرگِ همایون صنعتی درباره‌ی خود او فیلم ساخته شود.»
وی گفت: «او تاکید داشت تقریباً هر دو سال یک‌بار درباره‌ی یکی از شخصیت‌های برجسته و مهم فرهنگی فیلم بسازیم؛ و قرعه‌ی نخستین اثر به ساخت مستندی درباره‌ی مرحوم همایون صنعتی افتاد.» متن کامل این گزارش را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

روایتی شخصی از یک عکس دسته‌جمعی/ گزارش نمایش «میدان جوانان سابق»

پوستر فیلم میدان جوانان سابقدر تازه‌ترین برنامه از کانون فیلم خانه سینما که سه‌شنبه بیست و پنجم دی‌ماه در سالن سیف‌الله داد برگزار شد مستند «میدان جوانان سابق» نخستین ساخته‌ی مینا اکبری به نمایش درآمد و سپس این فیلم با حضور خسرو دهقان (منتقد مهمان) مورد نقد و بررسی قرار گرفت.
در ابتدای این جلسه که با استقبال چشم‌گیر مخاطبان مواجه بود مینا اکبری در پاسخ به پرسش ناصر صفاریان (مجری برنامه و دبیر کانون فیلم) درباره‌ی نحوه‌ی شکل‌گیری ایده‌ی «میدان جوانان سابق» گفت: «ایده‌ی اولیه‌ی این فیلم را از مدت‌ها قبل، حتی پیش از آن که از کار در روزنامه‌ی «اعتماد» استعفا دهم در ذهن می‌پروراندم. به همین دلیل حتی از مراسم خداحافظی‌ام با تحریریه‌ی این روزنامه هم فیلم‌برداری کردم تا در فیلم از آن استفاده کنم.»
وی که در فیلم خود به تعطیلی دفتر تعدادی از روزنامه‌های توقیف شده در حاشیه‌ی میدان جوانان سابق (میدان دکتر معتمدنژاد فعلی) و سرنوشت روزنامه‌نگارهای فعال در آن نشریه پرداخته افزود: «می‌دانستم سرمایه‌گذاری روی سوژه‌ای درباره‌ی صنف روزنامه‌نگارها به خطرپذیری خیلی زیادی نیاز دارد با این حال یک روز که برای صحبت درباره‌ی یک پروژه‌ی دیگر به دفتر احسان رسول‌اُف رفته بودم، موضوع این فیلم را نیز با ایشان مطرح کردم. وقتی جلسه‌ی ما به پایان رسید رسول‌اُف از من خواست همان زمان کار را شروع کنم؛ و جالب این که تقریباً تا پایان تولید فیلم هیچ قراردادی با هم امضا نکردیم.» متن کامل این گزارش را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

گوهر گمشده‌ی اصفهان امروز/ گزارش نمایش «خنده در تاریکی» در کانون فیلم خانه سینما

مژگان خالقی و نصرت‌الله وحدت در پشت صحنه‌ی خنده در تاریکیسالن سیف‌الله داد خانه سینما شامگاه شنبه بیست و دوم دی‌ماه شاهد نمایش و نقد و بررسی فیلم مستند «خنده در تاریکی» به کارگردانی مژگان خالقی بود.
در ابتدای این جلسه که مصطفی شیری اجرای آن را برعهده داشت کارگردان فیلم مورد بحث «خنده در تاریکی» را سومین تجربه‌ در زمینه‌ی مستندسازی و پنجمین فعالیت خود در عرصه‌ی فیلم‌سازی دانست و گفت: «پژوهش این فیلم از سال 92 و فیلم‌برداری آن که تا همین اواخر ادامه داشت از اواسط سال 93 آغاز شد.»
وی گفت: «تدوین «خنده در تاریکی» نیز در دو سال اخیر و هم‌زمان با فیلم‌برداری بخش‌های باقی‌مانده‌ی فیلم در جریان بود.» متن کامل این گزارش را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

بازگشت به گذشته و دومینوی روایت/گزارش نمایش «دوئت» در کانون فیلم خانه سینما

علی مصفا در نمایی از فیلم دوئت

در تازه‌ترین جلسه از برنامه‌های نمایش فیلم در کانون فیلم خانه سینما که شامگاه سه‌شنبه هجدهم دی‌ماه برگزار شد ابتدا فیلم «دوئت» ساخته‌ی نوید دانش به نمایش درآمد و سپس پرسش و پاسخ حضوری تماشاگران و سازنده‌ی این فیلم برگزار شد.
در ابتدای این برنامه که نیما عباس‌پور اجرای آن را برعهده داشت نوید دانش در پاسخ به پرسشی درباره‌ی نحوه‌ی تبدیل فیلم کوتاه «دوئت» به یک نسخه‌ی سینمایی گفت: «شش سال پیش زمانی که با فیلم کوتاه «دوئت» در جشنواره‌ی کن شرکت کرده بودم از سوی یکی از موسسه‌های فیلم‌سازی پیشنهادی دریافت کردم مبنی بر این که نسخه‌ی بلند همان فیلم را در خارج از کشور بسازم. البته آن موقع چون تجربه‌اش را نداشتم فکر می‌کردم این پیشنهاد از آن موقعیت‌های طلایی است که حتماً عملی خواهد شد. غافل از این که اجرای چنین پروژه‌هایی نیازمند حمایت‌های مالی است، در اروپا دست‌کم به دو سال زمان نیاز دارد.»
وی که در فیلم خود به تلاش‌های دو زوج برای مرور و حل مشکلات زندگی خود در گذشته پرداخته گفت: «در داستان فیلم کوتاه «دوئت» وقتی زن از فروشگاه و دیدار اتفاقی با نامزد سابق خود برمی‌گشت، همسرش نسبت به رفتار او دچار تردید می‌شد و پرسشی که آن وقت‌ها در ذهنم ایجاد شده بود این بود که وقتی آن‌ها به خانه برگردند چه اتفاقی خواهد افتاد و زندگی این زوج چه‌گونه ادامه خواهد یافت. در حقیقت، من برای تبدیل فیلم کوتاه «دوئت» به یک نسخه‌ی بلند و سینمایی این نکته را به پرسش دراماتیک شخصیت مرد از همسرش تبدیل کردم. مردی که نسبت به این قضایا کمی حساس‌تر از حد معمول است و شاید بتوان گفت به راحتی متقاعد نمی‌شود.» متن کامل گزارش را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

جانِ درخت و کالایی به نام زمین/گزارش نمایش «همه‌ی بچه‌های مامان»

پوستر فیلم همه‌ی بچه‌های ماماندر تازه‌ترین جلسه از مجموعه برنامه‌های نمایش فیلم که با مشارکت انجمن کارگردانان سینمای مستند در کانون فیلم خانه سینما برگزار می‌شود مستند «همه‌ی بچه‌های مامان» ساخته‌ی رضوان سرمد به نمایش درآمد و سپس نشست پرسش و پاسخ با کارگردان این فیلم برگزار شد.
در ابتدای این نشست که مصطفی شیری اجرای آن را برعهده داشت، رضوان سرمد، کارگردان فیلم مورد بحث، در پاسخ به پرسشی درباره‌ی نحوه‌ی شکل‌گیری ایده‌ی ساخت این فیلم گفت: «خانه‌سازی و ماجرای ساخت و سازهای افسارگسیخته در شهرهای بزرگ و کوچک همواره جزو دغدغه‌های من بوده است. ساخت آپارتمان‌هایی که بدون رعایت کم‌ترین اصول انسانی ساخته و فروخته می‌شود.»
وی گفت: «دلم می‌خواست درباره‌ی چنین موضوعی فیلم بسازم اما نمی‌دانستم از کدام زاویه باید به این سوژه نزدیک شوم. تا این که یک روز در خانه‌ی پدری‌ام متوجه مشاجره‌ی والدینم بر سر تخریب و بازسازی خانه‌ی قدیمی‌مان شدم. متوجه شدم ناراحتی مادرم به‌خاطر آسیب‌هایی است که درخت‌های خانه را تهدید می‌کند؛ و احساس کردم این نکته می‌تواند مثل نخی نامرئی، هجوم ساخت و سازهای بی‌رویه را به دغدغه‌هایم پیوند بزند و زیرمتن فیلم را کامل کند.» متن کامل را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

تکنیک‌سالاری برای کمک به داستان‌گویی/  نمایش  فیلم‌های  شهرام مُکری در  خانه سینما

نیما عباس‌پور و شهرام مُکری در جلسه‌ی پرسش و پاسخ

در تازه‌ترین برنامه از کانون فیلم که سه‌شنبه یازدهم دی‌ماه در سالن سیف‌الله داد خانه سینما برگزار شد فیلم‌های کوتاه «جذابیت پنهان زمان»، «محدوده‌ی دایره»، «آندوسی» و «خام، پخته، سوخته» از ساخته‌های شهرام مُکری به نمایش درآمد و سپس جلسه‌ی پرسش و پاسخ با حضور این فیلم‌ساز برگزار شد.
در ابتدای این جلسه که نیما عباس‌پور اجرای آن را برعهده داشت مُکری در پاسخ به پرسشی درباره‌ی دلیل تکرار مداوم ایده‌ها و تکمیل آن‌ها در طول سال‌های مختلف گفت: «نکته این‌جاست که اغلب این فیلم‌ها زمانی ساخته شده‌اند که امکانات فنی کافی هنوز برای اجرای آن‌ها وجود نداشت و شاید باید چند سال می‌گذشت تا شرایط تولید آن‌ها به صورت کامل فراهم شود. به عنوان مثال زمانی که فیلم کوتاه «آندوسی» را می‌ساختم استدی‌کم‌های سبک‌وزنی که این روزها در اختیار اغلب فیلم‌سازها هست هنوز تولید نشده بود. یا در زمان تولید «طوفان سنجاقک» مجبور شدیم برای ضبط نمای نقطه نظر یک مگس مجبور شدیم از مغزی دوربین مدار بسته استفاده کنیم. در حالی که امروز با گوشی موبایل به‌راحتی می‌‌توان این کار را انجام داد.» متن کامل این گزارش را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

بلوغ و پرواز به سوی موفقیت/ گزارش نمایش «فریاد رو به باد» در کانون فیلم خانه سینما

پوستر فیلم فریاد رو به بادشنبه هشتم دی ماه در تازه‌ترین جلسه از مجموعه برنامه‌های نمایش فیلم که با مشارکت انجمن کارگردانان سینمای مستند در کانون فیلم خانه سینما برگزار می‌شود ابتدا مستند تحسین شده‌ی «فریاد رو به باد» ساخته‌ی مشترک عطا مهراد و سیاوش جمالی به نمایش درآمد و سپس جلسه‌ی پرسش و پاسخ میان سازندگان این فیلم و تماشاگران حاضر در سالن برگزار شد.
در ابتدای این جلسه که مصطفی شیری اجرای آن را برعهده داشت سیاوش جمالی در پاسخ به پرسشی درباره‌ی نحوه‌ی پیدا کردن شخصیت محوری «فریاد رو به باد» گفت: «من و همکارم عطا مهراد از سال 91 در برخی دفترهای واقع در محله‌ی دروازه غار یک‌سری فعالیت اجتماعی انجام می‌دادیم و شخصیت اصلی فیلم (میثم) را نیز همان‌جا دیدیم و با او آشنا شدیم.»
وی گفت: «اولین بار که میثم را دیدیم چهارده ساله و بسیار فعال بود. او برای محیط اطراف خود اهمیت بسیار زیادی قائل بود و دلش می‌خواست در منطقه‌ای که در آن سکونت داشت تغییرات عمده‌ای ایجاد کند.»
جمالی سپس با اشاره به ایمانِ شخصیت اصلی «فریاد رو به باد» به عنوان مهم‌ترین مشخصه‌ی او گفت: «همین نکته باعث شد دوستی ما و میثم گسترش پیدا کند. او در سال 93 من و همکارم را به جشن تولد خود دعوت کرد تا به تعبیر خود او در کنسرت خانگی‌اش شرکت کنیم. همان‌جا بود که ایده‌ی اصلی ساخت این فیلم شکل گرفت.» متن کامل این گزارش را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

پرهیز از محافظه‌کاری سینمای آنالوگ/ گزارش نمایش فیلم «ناف» در کانون فیلم خانه سینما

نمایی از فیلم ناف

در تازه‌ترین برنامه از کانون فیلم خانه سینما که سه‌شنبه چهارم دی برگزار شد ابتدا «ناف» به کارگردانی محمد شیروانی به نمایش درآمد و سپس این فیلم با حضور میلاد روشنی‌پایان مورد نقد و بررسی قرار گرفت.
در ابتدای این جلسه محمد شیروانی با اشاره به گذشت شانزده سال از تولید «ناف» گفت: «این فیلم سال 81 ساخته شد و اولین فیلم سینمایی من بعد از کارگردانی هفت فیلم کوتاه به حساب می‌آید.»
وی افزود: «فیلم «ناف» یکی از اولین تولیداتی بود که در سینمای ایران با استفاده از دوربین دیجیتال ساخته شد. البته هم‌زمان با «ناف» چند فیلم‌ دیگر نیز جزو آغازگران سینمای دیجیتال بودند که «ده» (ساخته‌ی زنده‌یاد عباس کیارستمی)، «بیست و یک اینچ» (ابوذر صفاریان) و «آبادان» (مانی حقیقی) شاخص‌ترین آن‌ها به حساب می‌آیند.» متن کامل را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

مهاجرت معکوس/ گزارش نمایش مستند «اکسدوس» در خانه سینما

اکسدوس بهمن کیارستمیشامگاه اول دی‌ماه در تازه‌ترین برنامه از کانون فیلم خانه سینما که از این پس روزهای شنبه و‌ با همکاری انجمن مستندسازان سینمای ایران برگزار می‌شود ابتدا مستند «اکسدوس» به کارگردانی بهمن کیارستمی به نمایش درآمد و سپس این فیلم با حضور نوید پورمحمدرضا به عنوان منتقد مهمان مورد نقد و بررسی قرار گرفت.
در این جلسه که مصطفی شیری اجرای آن را برعهده داشت بهمن کیارستمی در پاسخ به پرسشی درباره‌ی نحوه‌ی ساخت «اکسدوس» گفت: «این فیلم نتیجه و برآیند دو کتاب مجموعه عکس به نام‌های «فتو ریاحی» و «گلشهر» است که تقریباً سال گذشته منتشر شدند. کتاب‌هایی که آن‌ها را می‌توان تحقیق‌هایی مصور درباره‌ی زندگی افغان‌تبارهای ساکن ایران دانست.»
وی گفت: «کتاب «فتو ریاحی» یک مجموعه عکس درباره‌ی آرشیو عکس‌های افغان‌های ساکن لواسان در یک عکاسی به همین نام و کتاب «گلشهر» درباره‌ی منطقه‌ای به همین نام در شهر مشهد است که به گورستان مهاجران افغان‌تبار تبدیل شده است. بخشی از عکس‌های این مجموعه را می‌توان نامه‌های مصوری دانست که مهاجران اهل کشور افغانستان قبل از رشد و گسترش نرم‌افزارهای پیام‌رسان تلفن‌های همراه برای برقراری ارتباط با خانواده‌های خود و نمایش زندگی ایده‌آل خود از آن استفاده می‌کردند.» متن کامل را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته