سیمای مهاجرت، از نگاه مهاجران/ گزارشی از نمایش فیلم مستند «اعتراض وارد نیست»

شب گذشته و در دومین جلسه از برنامه‌های نمایش فیلم که در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی برگزار می‌شود مستند «اعتراض وارد نیست» ساخته‌ی مشترک فرناز و محمدرضا جورابچیان به نمایش درآمد و سپس این فیلم با حضور روبرت صافاریان، منتقد سینما مورد نقد و بررسی قرار گرفت.‌
در ابتدای این جلسه که با استقبال علاقه‌مندان سینمای مستند همراه بود، فرناز جورابچیان در پاسخ به پرسش ناصر صفاریان (مسئول جلسه‌های نمایش فیلم و مجری برنامه) در خصوص نحوه‌ی کارگردانی مشترک و تقسیم وظایف در هنگام ساخت فیلم گفت: «این پرسشی ا‌ست که معمولاً همه از ما می‌پرسند و اغلب می‌خواهند بدانند یک خواهر و برادر چه‌گونه با هم و در کنار هم کار می‌کنند!»
متن کامل این گزارش را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

ثبت لحظه‌های دشوار زندگی؛ از چشم دوربین خانوادگی/ گزارشی از نمایش «پنجاه سالگی»

تازه‌ترین دوره‌ی نمایش فیلم‌های کوتاه و مستند که از این پس یک‌شنبه‌ها و به‌صورت هفتگی برگزار می‌شود، شب گذشته (یک‌شنبه بیستم فروردین‌ماه) با نمایش مستند «پنجاه سالگی» ساخته‌ی صبا ندایی فعالیت خود را آغاز کرد.
در ابتدای این برنامه که به مناسبت دومین سالگرد درگذشت زنده‌یاد مرتضی ندایی و با حضور مدیرعامل و تعدادی از معاونان مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و هم‌چنین جمعی از فیلم‌سازان و مستندسازان برگزار شد، ناصر صفاریان، مسئول جلسه‌های نمایش فیلم و مجری برنامه، ضمن خیر مقدم به مژگان صیادی و صبا ندایی (تهیه‌کننده و کارگردان فیلم مورد بحث) به نحوه‌ی ارتباط این فیلم با تماشاگرانی که هیچ شناختی از زنده‌یاد مرتضی ندایی ندارند اشاره کرد و آن را یکی از مهم‌ترین امتیازهای «پنجاه سالگی» برشمرد.وی سپس از صبا ندایی خواست تا درباره‌ی نحوه‌ی تصمیم‌گیری نسبت به ساخت فیلمی درباره‌ی پدر خود توضیحاتی ارائه کند. صبا ندایی در پاسخ به این پرسش گفت: «پدرم پیش از فوت، تصمیم داشت با همکاری مرکز گسترش [سینمای مستند و تجربی] مستندی درباره‌ی ابوالحسن صبا بسازد. ایشان به کارهای این آهنگ‌ساز برجسته‌ی ایرانی بسیار علاقه داشت و ساخته‌های او را از دوران کودکی دنبال کرده بود. اما متاسفانه زمانی که طرح یاد شده مورد تصویب قرار گرفت، بیماری او دیگر خیلی پیشرفت کرده بود و عملاً فرصت چندانی برای ساخت آن فیلم وجود نداشت.»
متن کامل را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

گود مقدس در مغناطیس عشق، نمایشگاه «از خانه به زورخانه» در گفت‌وگو با محمدتقی جلیلی

خانه منوچهری کاشان (یکی از زیباترین خانه‌های سنتی و تاریخی این شهر) اواخر سال گذشته میزبان نمایش مجموعه‌ای از تابلوهای نقاشی با موضوع زورخانه و ورزش پهلوانی بود. این نمایشگاه‌ سی و یک تابلو نقاشی را در بر می‌گرفت و در کنار هم به گونه‌ای چیده شده بود تا بیننده از ابتدای نمایشگاه، شاهد ورود پهلوان به زورخانه، زنگ زدن مرشد به احترام او و انجام حرکات ورزشی در حریم زورخانه باشد. محمدتقی جلیلی، نقاش این مجموعه می‌گوید تماشاگری که وارد چنین نمایشگاهی شود شاهد افراد اصلی تشکیل‌دهنده زورخانه (پهلوان، مرشد، نوچه و نوخواسته) خواهد بود؛ به گونه‌ای که وقتی آن‌ها در گود زورخانه و به تعبیر او «در دایره وجود» به رقص و چرخش در می‌آیند همه‌شان به «یدِ واحد» و از «کل» به «جزء» تبدیل می‌شوند: «می‌توان گفت کسی که از نخستین تابلوی این مجموعه قدم به گود مقدس می‌گذارد، به تعبیری «منیت» خود را از دست می‌دهد و کشته راه «عاشقیت» می‌شود. اصلاً باید گفت در راه عشق، تا کشته نشوی زنده نمی‌مانی؛ و در این‌جا مقصود از کشته شدن، گذر کردن از جاده پر و پیچ و خم گذشته‌هاست. چنان که اگر دقت کنید درخواهید یافت در طول تاریخ فقط افرادی که از این گود گذر کرده، عاشق شده و به فنا رفته‌اند ماندگار شده‌اند؛ نه کسانی دیگر.»
متن کامل این گزارش که در ضمیمه «شش و هفت» روزنامه همشهری منتشر شده را در ادامه مطلب بخوانید. 

ادامه نوشته

سال نو, بهار نو بر شما مبارک