سند یک دوران/گزارش نمایش فیلم «شهدا» در کانون فیلم خانه سینما
در ششمین و تازهترین جلسه از سری برنامههای کانون فیلم که شامگاه سهشنبه بیست و هفتم آذرماه در سالن سیفالله داد خانه سینما برگزار شد ابتدا فیلم تازه پیدا شدهی «شهدا» ساختهی داریوش کوشان به نمایش درآمد و سپس بررسی و تحلیل این اثر با حضور حسن حسینی برگزار شد.
حسن حسینی که به عنوان منتقد مهمان در جلسه حاضر شده بود، ضمن تایید این نکته، با اشاره به دوران بسیار خاصی که فیلم «شهدا» در آن تولید شده گفت: «نمایش این فیلم از دو جنبه اهمیت دارد. یکی اهمیت تاریخی آن و دیگری جریان یا دورهی خاصی که فیلم مورد بحث در آن تولید شده است.»
حسینی با اشاره به مالکیت دکتر اسماعیل کوشان بر سینما اونیورسال (واقع در میدان انقلاب فعلی) گفت: «دکتر کوشان که به عنوان مدیر «پارسفیلم» شناخته میشود در طبقهی بالای این سینما دفتری داشته و ظاهراً بخشهای مربوط به تظاهرات ضد حکومت شاهنشاهی این فیلم به پیشنهاد او و در دوران رکود تولید و تعطیلی سینماها انجام شده است.»
وی همچنین با اشاره به تصویرهای مستندی که از حضور مردم در میدان انقلاب فعلی و با استفاده از دوربینهای سیو پنج، شانزده و حتی هشت میلیمتری فیلمبرداری شده گفت: «بخشهای داستانی فیلم «شهدا» که با حضور مصطفی طاری در نقش یک مبارز سیاسی و چند نفر دیگر ساخته شده در سال 58 فیلمبرداری و به بخشهای مستند آن اضافه شده است.» متن کامل این گزارش را در ادامهی مطلب بخوانید.
«دلبند» روایتگر برشهایی از زندگی یک زن کهنسال مازندرانی است که مثل اغلب نیاکان خود (در سدههای دور) همچنان در کار دامداری است. حرفهای که به شهادت متن ابتدای فیلم، در دو دههی اخیر به دلایلی از جمله: دشواریهای انجام این کار، عدم تمایل نسل جدید به پیروی از نسل قبل و البته بیتوجهی دولتها (به این موضوع و اینگونه افراد) به آرامی در حال حرکت به سوی نابودی است. به تعبیری دیگر «دلبند» میکوشد از خلال ثبت چهار فصل از زندگی خانم فیروزه خورشیدی، نمایش پیوستگی عمیق او با طبیعت، و همچنین انس و اُلفتاش با گاوهایی که با آنها بزرگ شده، دلیل پافشاری و ماندنِ یکی از قدیمیترین دامدارهای منطقهی پاجیمیانا بر سر شغل موروثی خود را به نمایش بگذارد. شغلی که خود او از آن به درد شیرینی که خداوند، شرارههایش را از کودکی به جاناش انداخته یاد میکند. متن کامل را در 
شامگاه سهشنبه بیستم آذر و در پنجمین جلسه از برگزاری کانون فیلم، سالن سیفالله داد خانه سینما شاهد نمایش و بررسی پانزده اثر از فیلمهای برگزیدهی دهمین جشن بزرگ انیمیشن بود.
«بازگشت به خانه» را میتوان یکی دیگر از مستندهای «خودبیانگر» سالهای اخیر به شمار آورد. فیلمی که ظاهراً مرحلهی ساخت آن با مداوای نسبیِ زخمهای کهنهی فیلمساز همزمان بوده و همین که او به اشتراک گذاشتن دوران نقاهت خود با تماشاگران رضایت داده نشان میدهد خوشبختانه مرحلهی درمان را کموبیش با موفقیت پشت سر گذاشته و دستکم بر هراس خود (از قضاوت شدن توسط دیگران) غلبه کرده است. ترسی که البته اصلیترین لایهی این فیلم را نیز تشکیل داده است. متن کامل را در 
«بهارستان؛ خانهی ملت» چنان که از نامش هم برمیآید دربارهی سرگذشت مجلس شوراست؛ و داستان شکلگیری این نهاد مردمی را از زمان صدور فرمان مشروطه (توسط مظفرالدینشاه قاجار) و گشایش مجلس شورای ملی (در کاخ گلستان) تا انقلاب 1357 و انقراض نظام شاهنشاهی روایت میکند. داستانی به درازنای بیش از هفت دهه که نشان میدهد در طول تاریخ کشور ما اتحاد و اجتماع در سطح ملی، همواره نیازمند تمرین و تجربهی دوبارهی مشروطهخواهی بوده است. 
در چهارمین جلسه از تازهترین دورهی کانون فیلم خانه سینما که سهشنبه سیزدهم آذرماه در سالن سیفالله داد خانه سینما برگزار شد ابتدا مستند تحسینشدهی «باد صبا» (ساختهی زندهیاد آلبر لاموریس) به نمایش درآمد و سپس جلسهی نقد و بررسی این فیلم با حضور مهرداد فرهمند به عنوان منتقد مهمان برگزار شد.
در سومین جلسه از کانون فیلم خانه سینما که سهشنبه ششم آذرماه در سالن سیفالله داد خانه سینما برگزار شد ابتدا فیلم «یک شهروند کاملاً معمولی» به کارگردانی مجید برزگر به نمایش درآمد و سپس نقد و بررسی این فیلم با حضور محسن آزرم، منتقد مهمان برنامه برگزار شد.
این وبلاگ تلاش ناچیزیست برای انتشار نوشتههایی دربارهي سینما، تلویزیون و ادبیات.