وضعيت نمايش خانگی، ويدئو و ماهواره در دهه 1380
زمستان 1372 زمانی كه قرار بود ماهنامه [تعطيلشده] «ويدئو ماهواره» (ارگان وقت موسسه رسانههای تصويری) به مرحله انتشار برسد گفتوگوی دستهجمعی با دكتر علی لاريجانی، وزير وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی يكی از مهمترين مطالبی بود كه برای نخستين شماره مجله در نظر گرفته شده بود. آن گفتوگو با حضور اعضای شورای طرح و برنامه، و همچنين اعضای شورای سردبيری نشريه برگزار شد كه در حقيقت من كمسنترين عضو آن بودم. در جلسه مورد بحث، با توجه به الگويی كه از رفتار تماشاگران سينما در اروپا و غرب در ذهن داشتم به رقابت سينما با ويدئو (از نظر تاثيرگذاری بصری گستردهتر) اشاره كردم و تاكيد كردم در كنار استفاده از پردههای عريض و تروكاژهای تصويری كه عملاً با استفاده از فنآوری كامپيوترهای پيشرفته امكانپذير است، به كارگيری وسايل فنی پيچيده نظير لابراتوارهای مجهز و استفاده از وسايل پيشرفته صوتی نيز از جمله واكنشهايی است كه سينمای جهان در مقابله با تاثيرگذاری فيلمِ توليدشده روی نوار مغناطيسی ويدئو انجام داده؛ و در ادامه، ضمن اشاره به نظر برخی كارشناسان تصويری كه معتقدند «سينمای ايران به دليل محدوديت ايجاد تصاويرِ تاثيرگذار، به رسانههای ويدئو و تلويزيون شبيهتر است» از جناب وزير پرسيدم: آيا وزارت ارشاد با توجه به ساماندهی به مساله ويدئو براي تحولبخشيدن به اين تاثيرگذاری در سينمای ايران تدبيری انديشيده است؟ ادامه...
این وبلاگ تلاش ناچیزیست برای انتشار نوشتههایی دربارهي سینما، تلویزیون و ادبیات.